Ana sayfa Edebiyat Küçük Bir Çocuğun Acıyla Tanışması: Şeker Portakalı’ndan 10 Alıntı

Küçük Bir Çocuğun Acıyla Tanışması: Şeker Portakalı’ndan 10 Alıntı

1020
0

Ne kadar çocuk kitabı kategorisinde gösterilse de çocuk kitaplarının çok ötesinde bir kitaptır Şeker Portakalı. Çünkü bu kitap acıyı öğretiyor size. Acı, bu dünyada keşfedilebilecek en yaralayıcı şeydir. Bir çocuğu artık çocuk olmaktan alıkoyan, onun içindeki kuşları öldüren, ona gerçeğin zehrini altın tabakta sunan şeydir o. Eğer siz de benim gibi bu kitabı çocukken okuduysanız, ömrünüz boyunca unutamayacağınız duygular yaşatmıştır sizlere.

Sizler için bu muhteşem kitaptan olağanüstü alıntılar derledim. Hepinize iyi okumalar dilerim.

1Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.

2“Önemi yok, onu öldüreceğim!”
“Ne diyorsun sen küçük; babanı mı öldüreceksin?”
“Evet yapacağım bunu. Başladım bile. Öldürmek, Buck Jones’un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek… Ve bir gün büsbütün ölecek.”
“Bu küçücük kafada ne büyük bir hayal gücü!”

3“Daha çok anlat” dedim.
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız.”

4“Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum…”

5“Masalın nerde bittiğini, hayatın nerde başladığını fark edemiyorum. Bazen suratıma garip bakıyorlar, o zaman uyanır gibi oluyorum.”

6Çocuk yüreği unutur ama affetmez.

7”Nen var Zeze?”
”Hiç. Şarkı söylüyordum.”
“Şarkı mı söylüyordun?”
“Evet.”
“Öyleyse ben sağır olmalıyım.” İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.

8”Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?”
”Neden?”
”Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve günışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum.”

9“Önemi yok.”
Tam tersine, çok önemliydi. Öyle üzgündüm ki, o kadar büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım ki, o an ölmeyi istedim.

10”Kımıldamadan, saatler boyu duvara bakıyordum. Çevremde konuşulduğunu işitiyordum. Her şeyi anlıyor, ama karşılık vermek istemiyordum. Konuşmak istemiyordum. Göklere uçmaktan başka isteğim yoktu.”

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here