Ana sayfa Edebiyat Yaşar Kemal Kimdir?

Yaşar Kemal Kimdir?

197
0

Asıl adı Kemal Sadık Gökçeli olan Yaşar Kemal, 1922 yılında Çukurova’da doğmuştur. Henüz üç yaşında iken bir kurban kesimi sırasında, akrabasının elinde bulunan bıçağın kayması sonucu Yaşar Kemal sağ gözünü kaybeder. 5 yaşında babasını kaybetmiştir. Yazmaya ortaokul yıllarında başladı. Ortaokul son sınıfta okulu bırakmak zorunda kaldı. 1950 yılında komünizm propagandası yaptığı için 1 yıl hapis yattı. Hapisten çıktıktan sonra İstanbul’a gitti. Kendini kitap yazmaya verdi. İlk kitabı olan “Sarı Sıcak” 1952 yılında çıktı. Öykü, roman, röportaj ve makaleler yazdı.

Bazı eserleri:

Teneke (1955-1987)
İnce Memed I (1955-1989)
Namus Düşmanı (1957)
Ölüm Tarlası (1966)
İnce Memed II (1969-1988)
Yılanı Öldürseler (1981)
İnce Memed III (1984-1988)
İnce Memed IV (1987/1989)
Ortadirek (1960-1989)
Demirciler Çarşısı Cinayeti (1974-1990)
Yumurcuk Kuşu (Kimsecik I, 1980-1988)
Kale Kapısı (Kimsecik II, 1985-1987)
Yer Demir Gök Bakır (1963-1990)
Üç Anadolu Efsanesi (1967-1987)
Ağrı Dağı Efsanesi (1970-1990)

“Konuşan insan, öyle kolay kolay dertten ölmez. Bir insan konuşmadı da içine gömüldü müydü, sonu felakettir.” (İnce Memed 1955)

O mavi kuştan, yanar döner kuştan… Hani, su kıyılarındaki yarları yılan deliği gibi deler, çok derinlere kadar deler, ta dibine, toprağın altına gider, oraya yuvasını yapar. Yuvalarının ağzında da her zaman bir çiçek biter. Ya bir yoğurt çiçeği, ya bir pampal, ya ağınağacı çiçeği, ya bir su püreni. O kuş çiçeksiz edemez, işte o kuştan bir tane tutmalı.” (Yer Demir Gök Bakır 1963)

“Memed, bunca felaketlerin altında bunalmış gibiydi. Boğulacak gibi oluyordu bazı bazı. Yüreği ateş aleve kesmişti. Kendisini bir düşünceye kaptırıyor, bir daha kurtaramıyordu. Neden olursa olsun, bazen kendisinden, insanlardan, arkadaşlarından, her şeyden ürküyordu. Ama içinden geçen hiçbir şeyi, hiç kimseye belli etmiyordu.” (İnce Memed)

“Karakız hatun bekler, oğlunun katilinin leşini beklediği gibi dayanır bir direğe bekler, bu kez beklediği ölü düşmanı değildir, dostudur, iyi atlara binip giden iyi insanların sonuncusunu uğurlamak için bekler, dertli yüzünden bir dua yükselir göklere.” (Demirciler Çarşısı Cinayeti)

“Korkunun son sınırına varır kaça kaça, son, en üst sınırda korkusu o kadar büyür ki, insan orada insanlığından çıkmaz , çözülmez, laçka olmaz, bitmezse geriye aynı şiddetle, şiddeti yoğunlaştırarak döner, işte o zaman ölür, öldürür… “(Deniz Küstü)

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here